بلال بن رَباح براى بانگ نماز صبح بر بام خانهء زنى از بنىنجار مىايستاد . ابن اسحاق نقل كرده كه عروة بن زبير از زنى از بنى نجار روايت مىكند كه گفت : بامِ خانهء من از خانه‌هاى اطراف مسجد بلندتر بود و بِلال هر صبح بر بام خانهء من مىرفت و اذان مىگفت . او هر سحر به منزل من مىآمد و مىنشست تا وقت فجر در رسد . چون طلوع فجر را مىديد بر بام مىشد و مىگفت : « أللّهمّ انّي أحمَدُكَ وَ اسْتَعِينُكَ عَلى قُرَيش أَن يُقِيمُوا دينك » سپس آواز به اذان بلند مىكرد . « 1 » بعضى نيز گفته‌اند كه بلال بر ستونى در خانهء عبداللَّه بن عمر مىايستاد . و آن هفت پله داشت و در جوار مسجد شريف نبوى بود . از آنچه گذشت معلوم شد كه نياز به مكان بلندى براى اذان ، مسلمانان را در مدينهء منوره واداشت كه جاى اذان را از بام مسجد به بلندترين بام منازل مجاور برند بعدها بر بام مسجد شريف نبوى ، تا آنجا كه سال‌ها بعد مناره‌ها ساختند و ما در آينده به ذكر آن‌ها خواهيم پرداخت . دهم : منبرهاى مسجد شريف نبوى دهم : منبرهاى مسجد شريف نبوى رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « بين خانهء من و منبرم روضه‌اى است از روضه‌هاى بهشت » . « 2 » انس روايت كرده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « گسترهء

--> ( 1 ) - ابن هشام ، ج 2 ، ص 112 ( 2 ) - حديث از ابوهريره است ، نك : جامع‌الأحاديث ، ج 5 ، ص 539 ، شمارهء 18525